Verslag tegen-protest Dietsche Volkspartij

Dit artikel is verschenen en overgenomen van Indymedia

Afgelopen zaterdag 27 november rondom half 2 stond er een man op de Wittevrouwenbrug in Utrecht te wachten. Op zijn vlaggenstok wapperde een Prinsenvlag, ook wel bekend als de vlag van de NSB, een soort Nederlandse driekleur, maar dan oranje, wit, blauw in plaats van rood. De man heet Maarten van Geijn en hij is aangesloten bij de nationalistische vereniging Voorpost, een extreem-rechtse organisatie die witte suprematie en fascisme aanhangt.

In het verleden waren zij vooral actief toen de Duitse Pegida Nederland regelmatig bezocht. Voorpost is tegen vluchtelingen, vinden dat de grenzen dicht moeten en vieren nog steeds met alle geweld Zwarte Piet. Ook lopen ze voorop bij protesten rondom het corona beleid. Nog in september zagen we Voorpost in Utrecht, bij de demonstratie rondom het plantaardige restaurant Waku Waku, dat zich afgelopen september weigerden te voegen naar de maatregelen rondom de corona pas en QR code.

Bij van Geijn voegen zich even later twee anderen, al net zo gevaarlijk trots op hun racisme. Ze hebben ook zo’n vlag en rollen een banner uit: ‘Stop de Omvolking!’ wat zo ongeveer gelijk staat aan immigranten haat en xenofobie. Deze twee horen bij de Dietse Volkspartij, een nieuwe nazi jongerenorganisatie gelieerd aan Voorpost, voor wie de strijd tegen de omvolking ook een centraal thema is. Ze beweren dat de niet-westerse bevolking het land overnemen en dat ze zich niet meer thuis voelen. Uiteindelijk stonden ze er met z’n zessen.

Een paar dagen eerder circuleerde het nieuws over de oproep van de Dietse Volkspartij tot een demonstratie tegen de noodopvang in het hotel City Center Lodge, waar sinds enkele weken 48 vluchtelingen verblijven. Een aantal anti-fascisten besloot een tegen-actie te organiseren, compleet met banners, borden, speakers en megafoons. Bij het café op de hoek tegenover de brug stonden wat wouten. Ze zeiden dat we elkaar niet mochten uitschelden en als er problemen kwamen, dat we dan zouden worden ingesloten en meegenomen.

Bij de shelter begon zich een groepje mensen te verzamelen: voor de shelter wat mensen die daar werkten en af en toe een buurtbewoner. Aan de andere kant van de weg een groepje met een banner waarop staat te lezen staat: ‘You are not Alone, Solidarity is our Weapon’ met een M4A1 waar bloemen uitschieten en een roze bordje met refugees welcome. Om het hoekje een black bloc voor security, met een antifa banner waarop staat: ‘Extreem-rechts is niet Utrechts’.

We waren met ruim 20 mensen, een mix van leden van politieke partijen Bij1 en GroenLinks en lokale activisten uit de anarchistische en anti-racistische hoek, actief in verschillende collectieven, organisaties en bewegingen. We hebben daar de wacht gehouden, wat dingen naar dat trieste groepje op de brug geroepen en gezongen, over dat wij fascisme nooit meer zullen toelaten, dat vluchtelingen welkom zijn en dat we die nazis ’t liefst in de gracht zien vallen. Voorbijgangers en automobilisten reageerden positief en Voorpost bleef stil.

De middag verliep verder rustig. Het was een beetje kleumen, gelukkig dropen ze na anderhalf uur af. Het anti-fascistische geluid, de solidariteit was duidelijk sterker dan deze marginale Dietse Volkspartij. Zo hoort het.

Tips voor het organiseren van onaangemelde demonstraties #1

Dit artikel is verschenen en in volledigheid overgenomen van de 1872 #3 (06/10/2021)

Gezien de relevantie voor antifascisten is de tekst overgenomen, en deze zal aangevuld worden met de andere teksten. We raden aan om het krantje zelf te halen bij de lokale activistische boekenwinkel in Den Haag vanwege de overige artikelen!

Een demonstratie organiseren kan best wel een sleur zijn, vooral het wettelijke deel daarvan. Overleggen met de politie en gemeente, talloze regels, geen stokken voor vlaggen, geen leuzen of bordjes die kwetsend zijn voor agenten (A.C.A.B), het eeuwenoude gezeik over de demonstratieroute en zelfs het maximaal aantal toegestane deelnemers aan de demo. Is dat achter de rug? Dan kun je er ook van uitgaan dat de politieaanwezigheid op de demonstratie enorm is. Deze trouwe dienaars van de wet zullen dan constant bezig zijn met het zoeken van problemen en mensen lastig vallen. Een demonstratie niet aanmelden en clandestien in organiseren is dan ook een steeds meer voor de hand liggende keuze, vooral nu Den Haag de demonstratie regels heeft aangescherpt. Maar hoe doe je dat?

Alles begint met de reden voor de demonstratie. Is het de bedoeling om ongestoord propaganda te verspreiden zonder bemoeienis van de politie? Een route te lopen die de gemeente niet zou toestaan? Om de orde te verstoren of directe acties uit te voeren? Het scenario te zetten om een confrontatie aan te gaan? Deze vragen bepalen de opzet van de demo, hou dit in je achterhoofd als je het verzamelpunt, de route en het eindpunt bepaalt.

Verzamelpunt: dit is het punt waarop iedereen zal samenscholen voor het begin van de demo. Bij voorkeur een locatie die uit het zicht is van de weg zodat je rustig kan voorverzamelen. Een park of binnenplaats is ideaal. Denk eraan dat dit punt niet makkelijk in te sluiten moet zijn door de politie in het geval dat ze doorhebben wat er gaat gebeuren. Probeer tijdens het voorverzamelen iets te doen waardoor je bij de locatie past (bijvoorbeeld voetballen of picknicken als je in een park voorverzamelt). Het verzamelpunt moet ook dichtbij de looproute van de demo zijn.

Route: je hebt eindelijk de volledige vrijheid om deze zelf te bepalen. Denk hierbij aan het verkeer dat op de weg rijdt, mogelijke afwijkingen van de route indien dat nodig zou zijn, zijn er kleine steegjes waardoor iedereen zou kunnen vluchten?), wat zich langs de route bevindt (rolcontainers die gebruikt kunnen worden om de weg af te zetten, wegopbrekingen waar de politie niet door kan) en interessante objecten waar je vijandelijk tegenover staat (banken, uitzendbureaus, politiebureaus, supermarkten, luxe-winkels etc.) Hou de route kort! Hoe langer je het momentum van de verrassing kan houden hoe beter.

Eindpunt: kies een ontbindingsplek met veel uitwegen, zodat de demonstratie niet kan worden ingesloten. Een plek met veel straten en steegjes om weg te komen is ideaal, vooral als de vluchtwegen niet toegankelijk zijn voor politieauto’s. Als de politie op de demonstratie heeft gereageerd zullen ze na afloop ook op zoek gaan naar mogelijke demonstranten. Als je dichtbij het eindpunt kunt verdwijnen in de drukte van de stad of het OV (niet met je eigen chipkaart!) is dat het beste.

Hiermee is nog niet alles gezegd over onaangemelde demonstratie, maar heb je in ieder geval een basis. Andere dingen die behandeld moet e worden zijn mobilisatie, veiligheid & anonimiteit en arrestanten steun. Meer info volgt!

Laat Dietse Volkspartij niet lopen!

Stop Dietse Volkspartij!
Vanmiddag 14:00
Wittevrouwensingel 37, Utrecht

Sinds een paar weken wordt er een groep vluchtelingen opgevangen in hotel City Center Lodge. Dietse Volkspartij wil hier vanmiddag demonstreren tegen de zogenaamde “omvolking”.

Laat zien dat ze niet welkom zijn! Probeer ze te overstemmen, verhinderen of dwars te zitten op welke manier dan ook!

Extreemrechts is niet Utrechts!

– Draag een mondkapje
– Respecteer elkaars’ afstand
– Zorg dat je een buddy hebt, dat je elkaar gedurende de actie en daarna in de gaten houdt

Toegankelijkheids info:
De locatie is rolstoel toegankelijk

Honderd jaar Antifa

Artikel overgenomen van Doorbraak die het heeft vertaald uit het duitse antifatijdschrift ‘Der Rechte Rand

Van het verzet tegen het Italiaanse fascisme in 1921 tot het protest tegen de extreem-rechtse AfD vandaag de dag: de anti-fascistische beweging is honderd jaar oud.

Twee vragen komen steeds terug in de debatten van de anti-fascistische beweging: met welke middelen en in welke allianties kan extreem-rechts het best worden tegengehouden? Vanaf 1921 organiseerden de Arditi del Popolo (de Moedigen van het Volk) zich in Italië over partijgrenzen heen tegen de terreur van de fascistische “zwarthemden” van Benito Mussolini. Ze verzetten zich tegen het opkomende fascisme dat kort daarna aan de macht kwam. De niet-partijgebonden Arditi kwamen in actie tegen extreem-rechts geweld en organiseerden informatievoorziening en verzet. Zo ontstond, als verzet tegen het nieuwe politieke verschijnsel van het fascisme, het begrip anti-fascisme. Ook toen al waren er binnen de partijen en organisaties van links meningsverschillen over de vraag of en hoe er met anti-fascisten moest worden samengewerkt. Verschillende tijden, omstandigheden, noodzakelijkheden en sociale mogelijkheden in de loop van honderd jaar betekenden ook steeds andere vormen en rechtvaardigingen van verzet. Er moet daarbij ook een onderscheid worden gemaakt tussen extreem-rechts dat zich in een fase van beweging en oppositie bevindt of dat reeds aan de macht is – alleen of in een coalitie.

In de geschiedenis refereerde niet iedereen aan het begrip anti-fascisme, maar velen hebben zich verzet tegen het fascisme: democraten, christenen, leden van sociaal-democratische, communistische en anarchistische organisaties, vakbondsmensen, Joden, militante jongerengroepen, Sinti en Roma…, en ook de miljoenen soldaten in de legers van de geallieerden tegen nazi-Duitsland en zijn As-mogendheden.

Maar onder de vlag van het anti-fascisme werden ook onderlinge twisten uitgevochten – sommige met dodelijke afloop. De geschillen tussen SPD en KPD in de Weimarrepubliek of in de Spaanse burgeroorlog waren fataal en verzwakten het verzet. De overwinning van de geallieerden was een bevrijding voor de mensen in de bezette landen en voor allen die het slachtoffer waren geworden van het fascisme. Daarna betekende anti-fascisme ook de herdenking van de vermoorde en vervolgde mensen, de jacht op ondergedoken of openlijk levende nazi-daders, tegen de oude fascistische netwerken, revanchistische pogingen en nieuwe nazi’s. Het anti-fascisme vond nu plaats onder totaal verschillende omstandigheden in Oost en West. In de Bondsrepubliek Duitsland duurde het tientallen jaren voordat het verzet tegen de nazi’s door de staat werd geëerd en het moorddadige handelen en de deelname van “normale Duitsers” hun weg vonden naar de schoolboeken en het bewustzijn van de bevolking.

Anti-fascisme was en is hier in de eerste plaats een initiatief van onderop, van het democratische en linkse deel van de samenleving – van organisaties van overlevenden, geschiedenisworkshops, anti-fascistische initiatieven, linkse afgevaardigden van verschillende partijen in de parlementen, academici, journalisten en nog veel meer. Laten we eens kijken naar vandaag: voor het eerst sinds de oprichting van de Bondsrepubliek Duitsland zit de Alternative für Deutschland (AfD), een extreem-rechtse partij, in alle deelstaatparlementen en in de Bondsdag. Het racisme, antisemitisme, nationalisme en anti-communisme dat in de Bondsrepubliek altijd aanwezig was en zelden op massaal verzet stuitte, komt nu tot uiting in de verkiezingsresultaten. De AfD is de verzamelpartij van extreem-rechts – van racisten aan de stamtafel tot extreem-rechtse hooligans tot overtuigde neo-nazi’s. Hun kracht ligt in de aanval op de bevochten vooruitgang en de moderniteit. Tot dusver hebben de civiele samenleving, de politiek en “de” Antifa helaas onvoldoende antwoorden kunnen bieden op de recente opkomst van extreem-rechts – ondanks enkele successen.

Amper honderd jaar na het eerste verzet tegen de toen nieuwe beweging van het fascisme dat zo snel de staatsmacht greep in Italië en later in Duitsland, gingen in 2020 in Erfurt duizenden mensen de straat op tegen een deelstaatsregering met gedoogsteun van fascist Björn Höcke. Voor het eerst in decennia was een fascistische partij dicht bij het verkrijgen van echte invloed in de regering. Ze slaagden erin deze greep naar de macht tegen te houden – in de straten, in de media en in de parlementen. “Allemaal samen tegen het fascisme” was niet zomaar een slogan. Vandaag moet een hoofddoel zijn om de AfD opnieuw uit de parlementen te gooien en zo haar greep op miljoenen euro’s, banen en invloed weg te nemen. Dat houdt ook in dat de aan de partij gelieerde “Desiderius Erasmus Stichting” in de begrotingscommissie eenvoudigweg miljoenen aan financiering wordt ontzegd. Anti-fascisten moeten zich nu richten op de extreem-rechtse AfD. Uiterlijk in 2022 moet – en kan – de partij bij de deelstaatverkiezingen een zware nederlaag worden toegebracht, dat wil zeggen: een uitslag van minder dan 5 procent.

Redactie van het antifa-tijdschrift “der rechte rand”